Polish Jazz discography is a work, which will list all jazz and jazz environment albums made by Polish musicians in the country and abroad. Each issue will contain discography for the given year. We are beginning with albums issued
in 2003, next we will describe those made in 2004 and in the following issues we will go back all the way to the post
war recording. Except for the information typical for every discography we shall include all record descriptions, not
critical reviews but discussion on the record content. Unfortunately, discussions in English will be very rare and they
will concern only the most wanted publications. More information will be available on our website at
www.jazzimagazine.com. We ask our readers abroad to send all information that could constitute to the
enlargement of our discography. The editorial team will also purchase all record and book publications connected
with Polish jazz.
1955-1972
 Pionierami w sporządzeniu dokumentacji dyskograficznej nagrań jazzowych wydanych w Polsce byli Marek
Cabanowski i Henryk Choliński, którzy w 1974 roku opublikowali „Polską dyskografię jazzową 1955-1972”.
Jednym z pierwszych autorów opracowania w tej dziedzinie był Charles Delaunay, krytyk muzyczny i kolekcjoner
płyt, który w 1936 roku wydał „Hot Discography”. Praca Cabanowskiego i Cholińskiego miała pierwotnie
obejmować wszystkie nagrania jazzowe wydane w Polsce, zarówno te powojenne, jak i przedwojenne, niestety,
dane dotyczące okresu polskiego przedwojnia okazały się niedostępne. Materiał autorzy podzielili na trzy części:
płyty długogrające, płyty na 45 obr. na minutę i płyty standardowe. Zródłem większości informacji były katalogi
„Polskich Nagrań”. Magazyn „Jazz” od 1962 roku publikował na swoich łamach „Dyskografię” w odcinkach. Korzystali
z niej autorzy książek: Jerzy Radliński - „Obywatel Jazz”, Andrzej Stankiewicz i Dariusz Michalski - „500 zagadek
z muzyki rozrywkowej”.
W słowie wstępnym do „Polskiej dyskografii jazzowej” autorzy napisali: „Do wielu nagrań nie mogliśmy dotrzeć,
dużo danych jest dzisiaj praktycznie nie do odtworzenia, gdyż sprawy sprzed kilku lat uległy zapomnieniu, a w „Polskich
Nagraniach” nie ma wszystkich protokołów i część z nich zawiera dane niekompletne”. Okazuje się, że praca
nad skompletowaniem polskiej dyskografii ostatnich lat, nastręczyła Cabanowskiemu i Cholińskiemu niemało kłopotów,
które polegały nie tyle na zdobyciu informacji o płycie, ile na zdobyciu jej samej i uzyskaniu np. omówienia
jej zawartości przez wydawców. Wiele płyt wytwórni istniejących kilka lat i potem znikających z rynku, odchodzi
w niepamięć wraz z nagraniami, które dzięki nim powstały, a potem są zwyczajnie niedostępne.
2003
 W odróżnieniu od dyskografii Cholińskiego i Cabanowskiego, która zawiera tylko dane charakterystyczne
dla tego typu pracy, będziemy zamieszczać również krótkie opisy płyt, które, co należy podkreślić, nie
są recenzjami, lecz omówieniami zawartości płyty. Ich źródłem powinni być wydawcy, gdyż to oni, obok
muzyków, najlepiej wiedzą, co było myślą przewodnią nagrań, do jakiego odbiorcy są kierowane, jaka
jest geneza ich powstania. Recenzja jest sprawą subiektywną, a bywa co gorsza... kupioną, co w Polsce jest rzeczą
nagminną, więc z miarodajną informacją ma często niewiele wspólnego.
W każdym numerze Jazzi Magazine będziemy przedstawiać dyskografię jednego roku. Będą to płyty jazzowe wydane
przez polskich muzyków w kraju i poza jego granicami. Rozpoczynamy od płyt wydanych w roku 2003, następnie opiszemy
te wydane w 2004 i w kolejnych numerach będziemy
cofać się aż do pierwszych nagrań powojennych. W opracowaniu
znajdą się również albumy z okolic jazzu (acid jazz,
nu jazz, etno jazz i inne). Będziemy starać się także prezentować
bootlegi oraz wydawnictwa okolicznościowe, takie
jak np. dodatki do gazet (o ile różnić się będą od płyty katalogowej).
Już podczas realizacji naszego projektu okazało się, że wykonanie
go w sposób perfekcyjny jest praktycznie niemożliwe.
Niektóre płyty są nieosiągalne, nawet artyści nie posiadaj
ą egzemplarzy autorskich. Zabiedzone lub zbankrutowane
wydawnictwa nie dysponują żadnymi informacjami. Na
wielu płytach CD dane są błędne (np. na „Hope” Wojtasika)
lub niepełne. Jedyną firmą, która posiada pełny i dostępny
katalog okazała się Polonia Records. Pomimo dużych trudności
w dotarciu do płyt dołożymy wszelkich starań, aby
wszystkie wydawnictwa znalazły miejsce w naszym końcowym
podsumowaniu.
Zwracamy się do muzyków, wydawców, czytelników o nadsy
łanie informacji dotyczących wydawnictw płytowych. Myślę,
że leży w interesie nas wszystkich to, by nasza prezentacja
była pełna. Redakcja zakupi wszelkie wydawnictwa dotycz
ące jazzu, także kasety magnetofonowe i czarne płyty.
|
praca u nas