Jan Bebel, a successful polish artist photographer was born on March 13, 1953. Although he is a quite proficient in reportage, landscape and portrait photography, music is the most graceful subject of his photos. In the field of „musical photography” he has achieved the most. He has participated in 33 competitions and he has won 33 prizes and artistic distinctions. Among them are: the Special Prize at Jazz Photo (1984, 1985, 1989); Silver and Bronze Medals at the Opus' 85, the 1st Prize at the Dance in Photography competition (1986), the Grand Prix and Gold Medal at the Opus'87, Silver Medal at the Social Pathologies photographic competition (1989) and a most prestigious - Diamond Award at the Music Photography Competition of Antwerp, Belgium (1989). His great achievements are also the Grant Prix at the International Jazz Photo' 89 and the honorary medal to commemorate 150 years of photography. His pictures graced the promotional folder on the 50th anniversary of Count Basie Orchestra, issued in Japan. So far he has had over 20 one-man-shows and displayed his pictures at numerous exhibitions in Belgium, Bulgaria, France, Germany, Great Britain, Israel, Japan, the Netherlands, Romania, Spain, Sweden, Switzerland and Yugoslawia. Now Jan Bebel is cooperating with many famous magazines. His camera is „Olympus”.

Jan Bebel - artysta fotografik, urodził się 13 marca 1953r. Zajmuje się fotografią reportażową, pejzażem, portretem, jednakże to muzyka bywa najbardziej wdzięcznym tematem jego zdjęć. Właśnie w dziedzinie „fotografii muzycznej” osiągnął Bebel najwięcej. Startując w trzydziestu trzech konkursach w kraju i za granicą, zdobył dokładnie trzydzieści trzy nagrody i wyróżnienia. Są to między innymi: nagroda specjalna na Jazz Photo (1984, 1985, 1989), srebrny i brązowy medal na Opus' 85, I nagroda w konkursie Taniec w fotografii (1986), Grand Prix i złoty medal na Opus'87, srebrny medal w konkursie Patologie społeczne (1989) oraz jedna z najbardziej prestiżowych nagród w dziedzinie „fotografii muzycznej” - Diamond Award zdobyta w Antwerpii w 1989. Do jego wielkich sukcesów należy również Grand Prix na międzynarodowym konkursie Jazz Photo' 89 oraz otrzymanie medalu sto pięćdziesięciolecia fotografii. Jan Bebel jest jednym z autorów zdjęć umieszczonych w folderze reklamującym pięćdziesięciolecie orkiestry Count Basiego, wydanym w Japonii. Fotografik ma na swoim koncie ponad dwadzieścia wystaw indywidualnych oraz liczne prace prezentowane na wystawach w Japonii, Jugosławii, Holandii, Wielkiej Brytanii, Izraelu, Szwecji i Francji. Dzisiaj współpracuje z wieloma renomowanymi czasopismami.
Fotografuje aparatem marki Olympus.

www.janbebel.com

Henryk Zygmunt Choliński

Dziennikarz muzyczny, publicysta - urodził się 18 marca 1932 r. w Mysłowicach. Z zawodu był inżynierem elektrykiem (w latach 1951-56 studiował na Politechnice śląskiej w Gliwicach). Pochodził z rodziny nie mającej tradycji muzycznych, jednakże w jego rodzinnym domu zawsze zbierano płyty i interesowano się różnymi gatunkami muzyki.
Swingu zaczął słuchać zaraz po wojnie, gdy w polskich kinach wyświetlano filmy, takie jak „Serenada w Dolinie Słońca” czy „Gospoda świąteczna”, powszechnie uważane za „jazzowe”. Choliński uczęszczał wtedy do słynnego gliwickiego gimnazjum przy ul. Górnych Wałów, którego uczniami byli także Stanisław „Drążek” Kalwiński, Andrzej Kurylewicz i Wiktor Kolankowski. Główną jego inspirację stanowiły jednak nie filmy, a audycje „Jazz Hour” Willisa Conovera, których słuchał od początku 1955, czyli od chwili, gdy zaistniały one na antenie.
Z ruchem jazzowym związał się w 1956r., gdy został współzałożycielem śląskiego Jazz Clubu. Przez ponad czterdzieści lat pełnił szereg funkcji w zarządzie ŚJC; przez długi czas był przewodniczącym Sądu Koleżeńskiego. W krajowym ruchu jazzowym uczestniczył od 1957r. W kolejnych organizacjach: Komisji Koordynacyjnej Polskich Klubów Jazzowych, Federacji Polskich Klubów Jazzowych, Polskiej Federacji Jazzowej i Polskim Stowarzyszeniu Jazzowym działał w organach zarządzających. Pracował także w nieistniejącej już Międzynarodowej Federacji Jazzowej.
Prelekcje o tematyce jazzowej prowadził od 1956r.; początkowo amatorsko, hobbistycznie (do połowy lat 60-tych wygłaszał co tydzień prelekcje w Klubie i jego oddziale w Rybniku), a następnie, od początku lat 60-tych, na zasadach profesjonalnych. Wykłady wygłaszał m.in. na kursie dla młodych muzyków we Wrocławiu w 1962r., a także w wielu klubach muzycznych: w „Jazz Club Studio” w Grodzisku Mazowieckim, w klubach EMPIK oraz w miejskich domach kultury na Śląsku. Od 1977r. był wykładowcą na corocznych Warsztatach Muzycznych, organizowanych przez PSJ, najpierw w Chodzieży, a od 1991r. w Puławach. Właśnie tam w 1996r. obchodził dwudziestolecie swoich prelekcji warsztatowych. Oprócz tego prowadził szkolenia w Koninie, Gnieźnie (Warsztaty Jazzu Tradycyjnego), na reaktywowanych warsztatach chodzieskich, a także w 1994 i 1995r. na Polsko-Niemieckich Warsztatach w Berlinie.
Od 1967r. Choliński współpracował z katowicką rozgłośnią Polskiego Radia, w której do 1977r. emitowana była seria jego audycji pt. „Sylwetki jazzowe”. Następnie prowadził dwa cykle programów - „Tańczyć jazz...?” (początek w 1990r.) i „Jazz nocą”, oraz uczestniczył w redagowaniu seryjnej audycji „Magazyn Studio”. Na początku lat 70-tych Choliński opracował osiemdziesiąt jeden audycji z cyklu „Wszystkie nagrania Charliego Parkera”, nadawanych w programie III Polskiego Radia. Za cykl ten otrzymał w 1978r. nagrodę PSJ za najlepszą publikację o tematyce jazzowej w kategorii programów radiowych i telewizyjnych. Od września 1980r. do końca lutego 1995r. prowadził serię programów „Duke Ellington i jego muzyka”, nadawaną przez program III Polskiego Radia. Liczyła ona 354 odcinki.
Karierę publicystyczną rozpoczął w 1959r., współpracując z redakcją miesięcznika „Jazz”, w którym publikował artykuły na temat kolekcjonowania płyt, technik nagrywania oraz historii i problemów jazzu. Na łamach „Jazzu” ukazywała się w odcinkach „Polska Dyskografia Jazzowa”, którą tworzył wraz z Markiem Cabanowskim. Praca publicystyczna obejmowała również duże cykle specjalistycznych artykułów na temat nagrań Louisa Armstronga (2 odcinki), Duke'a Ellingtona (7 odcinków), Charcliego Parkera (4 odcinki), zamieszczonych na łamach międzynarodowego magazynu „Jazz Forum”.
Dalsze prace publicystyczne Cholińskiego to „Polska dyskografia jazzowa 1955-72”, wydana w formie książkowej przez PSJ w 1974r., broszury „Historia jazzu na mikrorowkach” z 1973r. i „Jazz - materiały metodyczne”, wydane przez Wojewódzki Ośrodek Kultury w Katowicach w 1982r., specjalistyczne szkice dyskograficzne, zamieszczane przez szereg lat w programach corocznego festiwalu „Old Jazz Meeting” oraz komentarze na okładkach płyt Polskich Nagrań i Pol jazzu. W 1994r. rozpoczął współpracę z dwumiesięcznikiem „Jazzi Magazine”, a w 1996r. z Wydawnictwem Polonia Records.
Za swoją pracę w ruchu jazzowym otrzymał w 1983r. odznakę Zasłużonego Działacza Kultury, a w 1995r. - Odznakę Honorową PSJ. Zmarł w czerwcu 2002r.